Scheepsreactor zet plastic afval uit oceaan om in diesel

09.05.2017 | Branchenieuws | 137 keer bekeken

Het plasticprobleem in onze wereldzeeën is reusachtige vormen aan het aannemen. Inmiddels heeft de stroom plasticafval de diepste delen van onze oceaan bereikt. Niet voor niets worden er tal van initiatieven ontplooit om verdere vervuiling te voorkomen en de bestaande zoveel mogelijk te verwerken. Plastic-etende bacteriën of eetbare alternatieve materialen zijn slechts twee van de mogelijkheden die daarbij kunnen helpen. Een chemicus en een zeeman proberen het plastic afval om te zetten in bruikbare dieselbrandstof met behulp van een semi-portable reactor aan boord van een schip.

Alhoewel veel plastics kunnen worden gerecycled, is de verwerking ervan vaak niet volledig 'groen'. Bijtende en toxische bijproducten zijn eerder regel dan uitzondering. Een team van wetenschappers presenteerde hiervoor al een verwerkingsmethode waarbij het plastic wordt afgebroken tot bruikbare wassen en oliën zonder daarbij vervuilende stoffen te laten vrijkomen die al het goede werk weer teniet doen.

Het team dat de (scheeps)reactor ontwikkelt heeft dezelfde doelstelling: met warmte wordt het materiaal 'gekookt' in een zuurstofloze omgeving. Het plastic wordt daarbij afgebroken tot een koolwaterstofachtige brandstof die vergelijkbaar is met diesel. Deze techniek wordt momenteel door meerdere bedrijven onderzocht als methode om schonere brandstoffen te produceren en de hoeveelheid afval te verminderen.

In plaats van de techniek op te schalen tot een grote verwerkingsinstallatie kozen de onderzoekers ervoor om het proces te verkleinen tot een mobiel systeem dat op een schip of zelfs een truck kan worden gebruikt. Bovendien zijn de bedrijfstemperaturen tussen 350º and 380º C aanzienlijk lager dan de gebruikelijke temperatuur tussen 450º C to 600º C. De kleinere installatieomvang en de lagere temperaturen zijn mogelijk dankzij de zogenaamde 'gekataliseerde pyrolyse'. Een metalloceen katalysator wordt op een poreuze ondersteuning aangebracht om de reactie te kunnen beheersen. Deze breekt het plastic in hoog tempo af tot brandstof die zuiver genoeg in om zonder raffinage te worden gebruikt.

Dankzij het katalysesysteem kan de pyrolyse als continu proces worden uitgevoerd, waardoor de omvang van het gehele systeem beperkt blijft. Het systeem is echter wel schaalbaar en kan per dag in 10 uur  91 tot ruim 4.500 kg verwerken. Toch zit er ook een minpuntje aan het fraai klinkende oplossing: waar haal je in korte tijd zoveel plastic afval vandaan? Oppikken van afval dat aan het oppervlakte drijft is in veel gevallen onvoldoende. Nog een nadeel is het soort plastic: momenteel kunnen alleen bepaalde soorten kunststof worden verwerkt en dat maakt het vooraf sorteren van afval noodzakelijk. Wat dat laatste betreft wordt de wetenschap door de natuur geholpen: het plastic dat zich niet voor pyrolyse leent, zinkt over het algemeen.

De reactor mag zich dan lenen als (gedeeltelijke) oplossing voor het afvalprobleem op zee, nog meer verwachten de wetenschappers ervan aan land. Dat geeft plasticafval namelijk een 'straatwaarde' waardoor consumenten en bedrijven sneller hun plastic in te leveren om op die manier al te voorkomen dat het uiteindelijk in zee belandt.

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (0)

Reageren